Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Ο Αντώνης Σαμαράς και το μάδημα της μαργαρίτας

Όλη η Ελλάδα για να μην πω και όλη η Ευρώπη και ο κόσμος, παρακολουθεί τον Αντώνη Σαμαρά και μαδάει την μαργαρίτα: Θα υπογράψει, δεν θα υπογράψει, ..., θα υπογράψει, δεν θα υπογράψει, ..., θα υπογράψει δεν θα υπογράψει...

Επιτρέψτε μου να διαφωνώ ότι το συγκεκριμένο θέμα είναι απόφαση του Αντώνη Σαμαρά.
Επιτρέψτε μου να το βρίσκω τελείως παράλογο ότι η Ελληνική κοινωνία θα περιμένει τον Αντώνη Σαμαρά να παίξει κορώνα-γράμματα τις τύχες της χώρας, σαν αυτή να είναι αποκλειστικά δική του απόφαση. Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, με πρωταγωνιστές τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, έδειξε κάποια υγιή αντανακλαστικά στην περίπτωση της μονομερούς εξαγγελίας δημοψηφίσματος από τον πρωθυπουργό, ανταποκρίθηκε έστω και με δυσκολία στις ανάγκες των περιστάσεων, του απάντησε εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν υπάρχουν πια στην Ελληνική κοινωνία απόλυτοι άρχοντες και τον ανάγκασε, πολύ σωστά, να παραμερίσει όχι μόνο λόγω της τραγικά λανθασμένης απόφασης αλλά και λόγω του αντιδημοκρατικού τρόπου της λήψης της. Το ίδιο έκανε και στην συνέχεια με τις αλήστου μνήμης επιλογές του Γιώργου Παπανδρέου για πρωθυπουργό της κυβέρνησης συνεργασίας.

Είναι η σειρά του Αντώνη Σαμαρά να πάρει το ίδιο μάθημα από το πολιτικό σύστημα με πρωταγωνιστές αυτή την φορά τους βουλευτές του δικού του κόμματος. Το κατασταστικό της Νέας Δημοκρατίας, άρθρο 14 παρ. 3 (σελ. 15) προβλέπει πολύ σωστά: "Ο Πρόεδρος είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί είτε από την απόλυτη πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, μετά από πρόταση του 1/3 των μελών της...". Είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να δείξει η συγκεκριμένη διάταξη την αξία της. Η κατάσταση κρίσιμη, η κοινωνία υποστηρίζει, η στάση του προέδρου καταφανώς αναντίστοιχη των περιστάσεων. Η τύφλωση του Αντώνη Σαμαρά στην συγκεκριμένη συγκυρία είναι αντίστοιχη εκείνης του πρωθυπουργού όταν αποφάσισε το δημοψήφισμα. Ήταν εμφανέσταστη στην διαδικασία σχηματισμού της κυβέρνησης συνεργασίας και της επιλογής του πρωθυπουργού της. Ο αντιδημοκρατικός τρόπος λήψης των αποφάσεών του, αντίστοιχος κι αυτός. Ούτε σύγκλιση κοινοβουλευτικής ομάδας ούτε οποιαδήποτε θεσμικά προβλεπόμενη διαβούλευση.

Υποστηρίζω ένθερμα ότι η αντίδραση χρειάζεται επίσης να είναι αντίστοιχη. Ήρθε η στιγμή το πολιτικό μας σύστημα να ωριμάσει. Είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για τους Βουλευτές να ενηλικιωθούν. Αν όχι τώρα πότε; Αν όχι γι' αυτούς τους λόγους τότε για ποιούς; Είναι η ώρα της ευθύνης για σας βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Κοιτάξτε να φανείτε κι εσείς αντάξιοι.

Αν ο Αντώνης Σαμαράς δεν ήταν τόσο τυφλωμένος, από τι δεν ξέρω, ώστε να αρνείται την υπογραφή του σε κάτι που κατά δήλωσή του συμφωνεί, ακόμα κι αν δεν μπορεί να σκεφτεί καθαρά για την χώρα, θα σκεφτόταν καθαρά για το δικό του μέλλον ως πολιτικού αρχηγού του κόμματος που έβαλε την Ελλάδα στον Ευρωπαϊκό δρόμο απέναντι σε πλήθος εμποδίων. Θα λάμβανε υπ' όψιν του το άρθρο 14 παράγραφος 3. Θα λάμβανε υπ' όψιν τον λόγο των Βουλευτών του και, μέσω αυτών, της κοινωνίας. Αν είναι τόσο τυφλωμένος ώστε δεν βλέπει τίποτα απ' αυτά, ένας λόγος παραπάνω που είναι επικίνδυνος, ένας λόγος παραπάνω για να παραμεριστεί άμεσα.

Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι ώρα για να μαδάτε την μαργαρίτα, είναι η ώρα για να ανοίξετε το καταστατικό του κόμματός σας! Άρθρο 14 παράγραφος 3. Αναφέρεται σε κάτι κρίσιμο για το παρόν και το μέλλον μας. Για το κεκτημένο μας να μην επιτρέπουμε αδύναμους κρίκους με μεγάλη καταστροφική ισχύ. Για το κεκτημένο μας σε δημοκρατικά λειτουργούντα κόμματα. Μπορεί να μην υπάρχουν προηγούμενα στην πράξη, υπάρχει όμως ο θεσμός! Χρησιμοποιείστε τον! Δημιουργήστε την παράδοση! Αποδείξτε στους εαυτούς σας, σε μας και στον κόσμο ότι δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να κρατά την χώρα όμηρο.

Θα υπογράψει, δεν θα υπογράψει, ..., θα υπογράψει, δεν θα υπογράψει, ..., θα υπογράψει δεν θα υπογράψει... Ποιά είναι η σωστή απάντηση; Είτε υπογράψει είτε όχι, μια φορά η υπογραφή θα μπεί!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου