Περιμένοντας έξω από το παραβάν

Τελευταίες σκέψεις πριν την ψήφο.

• Κρίση είναι η αναγνώριση ότι η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί όπως πριν.
• Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Οι αλλαγές προς το καλύτερο και υπό την πίεση της κρίσης, δεν γίνεται να μην περιλαμβάνουν κόπο και δυσκολίες, δεν γίνεται να είναι ανώδυνες. Ποτέ δεν είναι.
• Για την έξοδο από την κρίση με τις μικρότερες απώλειες χρειάζεται μεγιστοποίηση των ισχυρών σημείων κι ελαχιστοποίηση των αδυναμιών.
• Η Ευρώπη και το Ευρώ είναι από τα ισχυρότερα χαρτιά της Ελλάδας.
• Το πελατειακό κράτος η μεγαλύτερη αδυναμία της.
• Όταν δεν υπάρχει εναλλακτική, ακόμα και η δυσκολότερη επιλογή είναι πανεύκολη.
• Ελεύθερες εκλογές είναι εξαιρετικό προνόμιο και τεράστια κατάκτηση. Για να μην πω μεγάλη χαρά και απόλαυση.
• Ψηφίζω αποκλειστικά με την κρίση μου, όχι όμως αποκλειστικά για τον εαυτό μου. Ψηφίζω και για τους συμπολίτες μου. Ψηφίζω και για τις επόμενες γενιές. 

Σε καλή μεριά.

Αν βρίσκονταν πολιορκημένοι στο Μεσσολόγγι

Αν βρίσκονταν πολιορκημένοι στο Μεσολόγγι:

• Ο Παπανδρέου θα ταξίδευε στο εξωτερικό για το συνέδριο των "Επαναστατών του Κόσμου". Μετά θα έκανε σχέδιο να πολεμήσουν στην πρώτη γραμμή τα γυναικόπαιδα. Μετά θα ζητούσε δημοψήφισμα πριν την μάχη, επιφυλασσόμενος να σκεφτεί το ερώτημα αργότερα.
• Ο Σαμαράς θα κατηγορούσε τον Παπανδρέου για τους τραυματίες και θα ζητούσε άλλο μίγμα πυρίτιδας.
• Ο Τσίπρας θα κατήγγελε την βοήθεια του Λόρδου Βύρωνα ότι φταίει για όλα τα αίματα και τους σκοτωμούς. Μετά θα απαιτούσε απ' αυτόν περισσότερη. Βρίζοντάς τον.
• Ο Βενιζέλος θα απειλούσε τους πολιορκητές ότι, αν δεν διαπραγματευτούν μαζί του, θα τους βγάλει λόγο.
• Η Παπαρήγα θα έκανε κατάληψη στα κανόνια.
• Ο Καρατζαφέρης θα επέμενε όλοι να μιλούν Ελληνικά.
• Ο Κουβέλης θα ζητούσε άμεση απομάκρυνση των εχθρών και προστασία των πεινασμένων.
• Ο Καμμένος θα ανακήρυσσε επίσημα τα όρια του Μεσσολογγίου και θα έσκαβε για να βρει πολεμοφόδια και τρόφιμα.
• Ο Μιχαλολιάκος θα έρριχνε χαστούκια σε όσους μιλούν αρβανίτικα και θα ζητούσε την απέλασή τους.
• Οι συντεχνίες θα αρνιόντουσαν να πολεμήσουν αν δεν τους εξασφαλιστεί το κεκτημένο τους παντεσπάνι.
• Ο λαός θα απαιτούσε μάνα εξ ουρανού και να πολεμήσουν αυτοί που φταίνε για τους εχθρούς.
  
• Όλοι μαζί θα συμφωνούσαν να μην κυνηγούν τα ποντίκια που έτρωγαν τα αποθέματα τροφίμων επειδή "έχουν κάνει το πρόγραμμά τους". 

Τελικά όλοι θα συμφωνούσαν με τον Τσίπρα.

Ο ρατσισμός των μισθών Βουλγαρίας

Μου κάνει τρομερή εντύπωση πόσοι αισθάνονται ότι οι μισθοί Βουλγαρίας είναι υποτιμητικοί και απαράδεκτοι για μας τους Έλληνες, όχι γιατί έχουμε κάποιο πλεονέκτημα έναντι των Βουλγάρων, όχι γιατί η οικονομία μας είναι καλύτερη, όχι γιατί έχουμε καλύτερους θεσμούς, όχι γιατί έχουμε τεχνογνωσία που εκείνοι δεν διαθέτουν, όχι γιατί είμαστε περισσότερο μορφωμένοι, όχι γιατί έχουμε μεγαλύτερη παραγωγή, για κανέναν αντικειμενικό λόγο.

Απλώς γιατί εκείνοι είναι εκείνοι κι εμείς είμαστε εμείς.

Αν δεν είναι αυτό ρατσισμός τότε αναρωτιέμαι τι είναι...

Η ύφεση που προκάλεσε το μνημόνιο

‎"Το μνημόνιο και η Τρόικα προκαλεί ύφεση!", ακούγεται τόσο έντονα, που έχει καταντήσει το αξίωμα των αντίθετων σ' αυτό.

Το μνημόνιο χάρις στο οποίο έπεσαν στην οικονομία δεκάδες δισεκατομύρια, που δεν διατίθεντο από καμία άλλη πηγή, αυτό προκάλεσε την ύφεση!

Είναι σαν να πάω σε πάρτυ ρεφενέ, εγώ και δέκα φίλοι μου, όλοι με άδεια τα χέρια, και να κατηγορούμε εκείνον που έφερε 5 μπύρες ότι δεν φτάνουν για όλους...

Εισήγηση Παπαδήμου στο υπουργικό συμβούλιο για το νέο οικονομικό πρόγραμμα

Πολύ θα ήθελα να γνωρίζω ποιοί και με ποιό σκεπτικό αποφάσισαν να μην μεταδωθεί ζωντανά, ούτε καν από την δημόσια τηλεόραση, η εισήγηση του πρωθυπουργού για τον νέο μνημόνιο, η κρισιμότερη στην ιστορία της χώρας μετά την Μεταπολίτευση.

Παραθέτω ολόκληρο το πολύ σημαντικό αυτό κείμενο, με δική μου έμφαση σε σημεία, και με την μόνη προτροπή στους αναγνώστες, όσο το διαβάζουν να θυμούνται τι είχαν δρομολογήσει οι δύο σημαντικότεροι πολιτικοί μας αρχηγοί ως λύση για πρωθυπουργό, πριν πιεστούν να καταλήξουν στο πρόσωπο του Παπαδήμου.

13ος ά-μισθός

Διαβάζω για το αίμα και το μελάνι που χύνεται από πολιτικούς και κοινωνικά ευαίσθητους κάθε είδους, για να σωθεί το κεκτημένο δικαίωμα του 13ου και 14ου μισθού και αναρωτιέμαι:

Πόσος είναι ο 13ος μισθός ενός άνεργου;

Βασικός ά-μισθος

Αναρωτιέμαι:

Ποιός είναι ο κατώτατος μισθός που προβλέπει η συλλογική σύμβαση για τους ανέργους;

Το διάβασαν το μνημόνιο ή δεν το διάβασαν;

Καθόλου δεν με παραξένεψε ότι υπάρχουν υπουργοί που δεν διάβασαν το μνημόνιο. Ήμουν εξ αρχής σίγουρος ότι ελάχιστοι το διάβασαν από τους υπουργούς που το υποστήριξαν, και ακόμα λιγότεροι από τους βουλευτές που το ψήφισαν. Είμαι βέβαιος ότι πολλοί που αντιδρούν "και καλά" με έκπληξη στις δηλώσεις Χρυσοχοϊδη, πολιτικοί φίλοι και αντίπαλοί του, διάβασαν ακόμα λιγότερο από τον ίδιο, και χωρίς να έχουν και την δική του πίεση χρόνου!

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν το βρίσκω και πρόβλημα!

Το μνημόνιο δεν ψηφίστηκε γιατί αυτά που έγραφε ήταν αποδεκτά. Όλοι ξέραμε ότι οι όροι του ήταν απαράδεκτοι. Ταυτόχρονα γνωρίζαμε ότι η εναλλακτική, εκεί που είχαν οδηγηθεί τα πράγματα, ήταν αδιανόητη, και χρόνος δεν υπήρχε ούτε για διαπραγμάτευση ούτε για βελτίωση. Ανεξαρτήτως όρων, όταν πια υπογράφτηκε, καλώς υπογράφτηκε.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ότι υπογράφτηκε, μετά αναγνώσεως ή άνευ. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τηρήθηκε ούτε στους όρους του που αφορούσαν σε μέτρα που και χωρίς μνημόνιο ήταν απαραίτητο να ληφθούν, και θα χρειαζόταν να έχουν ληφθεί ήδη από την δεκαετία του '90.

Το πρόβλημα ήταν ότι δεν έγινε καν απόπειρα να τηρηθεί, ούτε γι' αυτούς τους όρους του που ήταν απαραίτητο να τηρηθούν. Το πρόβλημα ήταν ότι αυτό έγινε από πολλούς "υπευθύνους" με πλήρη συνείδηση. Και, συνειδητά και πάλι, την αποτυχία μετά, την κάθε επόμενη αποτυχία, την χρέωναν στο μνημόνιο!

Όπως θα θυμούνται κάποιοι, οι ίδιοι οι δανειστές βελτίωσαν στην συνέχεια τους όρους, όταν προέκυψε  ότι δεν ήταν δυνατόν να τηρηθεί το μνημόνιο. Όλες του οι παράμετροι, τα επιτόκια, οι χρόνοι αποπληρωμής, τα ποσά, το ίδιο το χρέος τώρα, έχουν πλήρως ανατραπεί προς όφελος της Ελληνικής πλευράς, σε μια αλυσίδα αναθεωρήσεων! Αντί ενεργοποίησης απεχθών όρων, με κάθε αποτυχία, όχι επίτευξης στόχων αλλά έστω στοιχειώδους προόδου, οι όροι βελτιώνονταν! Πόσες φορές "ανοίχθηκαν" τα κλειστά επαγγέλματα τα τελευταία 2 χρόνια, αυτά που τώρα πάλι χρειάζεται να ανοίξουν, έχω χάσει το μέτρημα. Πρέπει να είναι κάτι σαν 10 ανακοινώσεις με συγκεκριμένη δέσμευση και προθεσμία, και 4 νομοσχέδια ψηφισμένα. "Ολημερίς τα άνοιγαν το βράδυ ξανακλείναν"!

Το ζητούμενο από το μνημόνιο λοιπόν, εξ αρχής δεν ήταν ούτε οι ακριβείς του όροι, ούτε η πιστή τήρησή τους. Ήταν η αξιοποίησή του για εξυγίανση και εξορθολογισμό της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος, χωρίς δραματική χειροτέρευση του επιπέδου ζωής μας. Ήταν να αξιοποιηθεί για να αποδείξει στους δανειστές ότι αξίζουμε την βοήθεια που, με δισταγμό μεν και με υστεροβουλία, αφειδώς όμως μας πρόσφεραν, ώστε να έχουμε πολιτικά επιχειρήματα για να ζητήσουμε βελτίωση των όρων.

Αυτό καταλογίζω στην κυβέρνηση Παπανδρέου, και στον κ. Χρυσοχοϊδη προσωπικά! Ότι δεν αξιοποίησαν την ευκαιρία αυτή. Έδρασαν με μόνη φιλοδοξία την σωτηρία του πελατειακού συστήματος. Τους προσφέρθηκε ένα εργαλείο για να διορθώσουν το κατεστραμένο μηχάνημα. Δεν ήταν το τέλειο εργαλείο, ήταν όμως βέβαιο ότι η βοήθεια θα συνεχιζόταν και με βελτιώσεις του, και με πρόσθετα εργαλεία. Αντί να το αξιοποιήσουν όσο καλύτερα γινόταν, πούλησαν το εργαλείο για να συνεχίσουν να ταϊζουν τους κομματικούς στρατούς, χωρίς να μπορούν να δουν έστω και 3 μήνες μπροστά στο μέλλον, ακόμα και αυτών των ίδιων των στρατών. Και χρέωσαν την αλυσίδα των δικών τους αποτυχιών στο μνημόνιο.

Στο δικό μου βιβλίο, σ' αυτό είστε υπόλογος κ. Χρυσοχοϊδη. Απολογηθείτε γι' αυτό, και όχι για τα βραδυνά σας αναγνώσματα! Και όχι μόνο εσείς...

Το έλλειμμα των ανέργων

Χρειάστηκε να γίνει πρωθυπουργός ένας τεχνοκράτης για να ακούσουμε από το πολιτικό σύστημα το προφανές ότι "είναι προτιμότερο να υπάρχουν ανοιχτές επιχειρήσεις με λίγο χαμηλότερες αποδοχές, αντί κλειστές επιχειρήσεις και περισσότεροι άνεργοι".

Δεν είναι που οι άνεργοι δεν έχουν ψήφους. Είναι που δεν έχουν παρασιτικά προνόμια...

Ο χοντρός αμαξάς και η δίαιτά του ...

Ήταν κάποτε ένας αμαξάς με το αμάξι του και τ' άλογό του. Οι δουλειές του πήγαιναν πολύ καλά. Υπήρχαν πολλά αγώγια κι εύκολα, κι άφηναν πολλά λεφτά. Βλέποντας τις προοπτικές ο αμαξάς πήρε κι ένα δάνειο που ήταν εύκολα εκείνη την εποχή, για να επεκτείνει την επιχείρηση..., όλα πήγαιναν πρίμα.

Σειριακές πολιτικές αυτοχειρίες

Και ο Φώτης Κουβέλης δήλωσε ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα πρέπει να υπογράψει τις δεσμεύσεις που ζητά το Eurogroup, δεσμεύσεις τις οποίες θυμίζω, κατά δήλωσή του ο Σαμαράς αποδέχεται.

Περίμενα, όπως όλοι, ότι οι εκλογές θα έφερναν βαθειά ανανέωση του πολιτικού προσωπικού. Έκανα λάθος. Την ανανέωση την φέρνουν πρόωρα κάτω από το βάρος των περιστάσεων οι ίδιοι οι πολιτικοί πρωταγωνιστές. Μετά το "δημοψήφισμα" του Γιώργου Παπανδρέου φαινόταν ως δεύτερη μεγάλη πολιτική αυτοχειρία εκείνη του κ. Σαμαρά που φαίνεται ότι μπορεί να προτιμήσει να κόψει τις φλέβες του παρά να πράξει το αυτονόητο. 

Ότι ο κ. Κουβέλης θα βιαστεί να προηγηθεί δεν το περίμενα...

Ο Αντώνης Σαμαράς και το μάδημα της μαργαρίτας

Όλη η Ελλάδα για να μην πω και όλη η Ευρώπη και ο κόσμος, παρακολουθεί τον Αντώνη Σαμαρά και μαδάει την μαργαρίτα: Θα υπογράψει, δεν θα υπογράψει, ..., θα υπογράψει, δεν θα υπογράψει, ..., θα υπογράψει δεν θα υπογράψει...

Επιτρέψτε μου να διαφωνώ ότι το συγκεκριμένο θέμα είναι απόφαση του Αντώνη Σαμαρά.

Άμεση Δημοκρατία;

Ευγενές το κίνητρο πίσω από την πρόταση της άμεσης δημοκρατίας...

Αυτοί που την προτείνουν ως λύση της κρίσης, μου θυμίζουν επιβάτες του Τιτανικού που για την αποφυγή του παγόβουνου προτείνουν την μετατροπή του πλοίου σε πυρηνοκίνητο.

Κι αυτοί που την προτείνουν ως το επόμενο βήμα προόδου, μου θυμίζουν μηχανικούς που σχεδιάζουν πώς θα εποικιστεί ο Άρης, πριν πετύχουν να θέσουν δορυφόρο σε τροχιά.

Ευγενής η πρόθεση, στην πολιτική όμως χρειάζεται διάκριση μεταξύ οράματος, στόχου και μέτρων._

Φθαρμένα υλικά ή κακή συνταγή;

Ακούω πολλά για τα φθαρμένα υλικά με τα οποία δεν μπορείς να χτίσεις κάτι καινούριο.

Έχω τις αντιρρήσεις μου και δεν χάνω την ευκαιρία να τις υποστηρίζω θυμίζοντας ότι η Αθήνα είναι μια βρώμικη πόλη που έχει, παρ' όλ' αυτά, πολύ καθαρό μετρό. Οι ίδιοι πολίτες, τα ίδια υλικά, εντός του μετρό και εκτός... Η συνταγή διαφορετική: εντός απλοί κανόνες, εύκολα ελέγξιμοι, επιμονή στην εφαρμογή τους, στοιχειώδης επιτήρηση, έκθεση εκείνων που τους παραβιάζουν. Εκτός το αντίθετο. Οι Έλληνες προσαρμοζόμαστε και στην Γερμανία και στην Ελλάδα, όπως κι όλοι άλλωστε.

Πολιτικές Αναλογίες

Γιώργος Παπανδρέου: Δημοψήφισμα!
Αντώνης Σαμαράς: Δεν υπογράφω!

Προχώρα ακάθεκτος... Τό' χεις!

Είναι ο Παπαδήμος Μεσσίας;

Μιλούν πολλοί για μεσσιανισμό, σχετικά με το πρόσωπο του Παπαδήμου. Νομίζω παρερμηνεύουν τελείως το έντονο συναίσθημα ανακούφισης που συνόδευσε την λύση της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Τουλάχιστον όσον με αφορά, τον λόγο της ανακούφισής μου τον εξέφρασα με το κείμενο για την ομάδα του Facebook "Στηρίζουμε Κυβέρνηση Παπαδήμου". Κρίνοντας από την ευχαρίστηση με την οποία έγινε δεκτό, εκφράζει και άλλους. Θα ήθελα σχετικά να διευκρινίσω κάτι ακόμα.

Η ανακούφισή μου ήταν μόνο δευτερευόντως για το πρόσωπο Παπαδήμου. Όσο κι αν αυτό φαίνεται παράδοξο, η ανακούφιση ήταν κυρίως για το πολιτικό σύστημα. Επειδή ακριβώς φαίνεται παράδοξο, χρειάζεται κάποια εξήγηση.

Θυμίζω για να θέσω ένα πλαίσιο ότι:

1. Το δημοψήφισμα αποφασίστηκε από τον πρωθυπουργό και τους ανθρώπους που εμπιστεύεται να τον συμβουλεύουν, με συμμετοχή υπουργών και, αν το ξέρω σωστά, του Προέδρου της Βουλής...
2. ...χειροκροτήθηκε, τουλάχιστον εκείνη την στιγμή του αιφνιδιασμού, από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ...
3. ...υποστηρίχθηκε ένθερμα και πολύ εύγλωττα από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπεύθυνο για τα οικονομικά και τις σχετικές διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, ...
4. ... έγινε δεκτό από το υπουργικό συμβούλιο, κατ' άλλους ομόφωνα, κατ' άλλους μετά από (σε κάθε περίπτωση ανεπαρκείς) αντιδράσεις, ...
5.  ...αποδείχθηκε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ξεγέλασε, όχι μόνο τους εταίρους με την προκήρυξή του δημοψηφίσματος, αλλά και την κοινή γνώμη με την ανακοίνωση ότι τους είχε ενημερώσει, ...
6. ... το δημοψήφισμα απορρίφθηκε από τον ίδιο αντιπρόεδρο και υπουργό οικονομικών που το είχε υποστηρίξει, χωρίς εξήγηση της μεταστροφής, ενώ ο πρωθυπουργός εξακολουθούσε να το υποστηρίζει, ...
7. ... και μετά την δραματικά αρνητική τροπή που πήραν τα πράγματα για την χώρα, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ συνέχισε να εμπιστεύεται τον Γιώργο Παπανδρέου για να βρει την σωστή λύση για το μέλλον της χώρας, χειροκροτώντας τον σύσσωμη όρθια και θερμά! Ένας πρωθυπουργός δηλαδή σοβαρότατα ελλειμματικός και στην κρίση και στην ειλικρίνεια, συνέχισε να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής!

Αμέσως μετά, το κρεσέντο ακραίας παραλογίας συνεχίστηκε με (εντελώς ενδεικτικά):

1. Μεγάλη δυστοκία στο όνομα του πρωθυπουργού, αν και είναι σαφές ότι οι κατάλληλοι είναι ελάχιστοι
2. Πρόταση στον Απόστολο Κακλαμάνη που την δέχτηκε
3. Πρόταση στον Φίλιππο Πετσάλνικο που την δέχτηκε
4. Διάγγελμα του πρωθυπουργού για "ιδιαίτερα θεσμική λύση"
5. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία (ή μήπως απροθυμία) να κάνει κάποια δημόσια παρέμβαση ουσίας
6. Χειρισμούς της κατάστασης που, ακόμα και κρίνοντας από τον τρόπο χειρισμού των πρακτικών επιφανειακών θεμάτων, φανερώνει μια διάχυτη επιπολαιότητα παντού

Αυτή η απίστευτη διαδοχή της μιας παράλογης κίνησης μετά την άλλη από ολοένα μεγαλύτερες ομάδες υπευθύνων, ξεκινώντας από τον πρωθυπουργό και προχωρώντας στην κυβέρνηση, τους κυβερνητικούς βουλευτές, την αξιωματική αντιπολίτευση, την Βουλή ολόκληρη και δύο Προέδρους της τον νυν και τον προηγούμενο, και ακόμα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έδωσε την αίσθηση στους πολίτες ότι ολόκληρο το πολιτικό σύστημα είναι ένα λεωφορείο με οδηγό χωρίς δίπλωμα και μεθυσμένο, και επιβάτες που αδυνατούν να κάνουν κάτι γι' αυτό.

Όταν είμαι σ' ένα λεωφορείο που πηγαίνει στο γκρεμό με οδηγό ανίκανο και μεθυσμένο, ανακουφίζομαι όταν βρεθεί κάποιος να αλλάξει τον οδηγό με άλλον, όχι μόνο νηφάλιο αλλά και ικανό! Ανακουφίζομαι παρά το γεγονός ότι η πορεία προς τον γκρεμό δεν έχει αλλάξει!

Αυτό είναι για μένα το κύριο νόημα της ανακούφισης χάρις στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Η ανακούφιση οφείλεται κυρίως στην διαπίστωση ότι έχουμε ένα πολιτικό σύστημα που δεν είναι τελείως και συνεχώς και μόνο παράλογο. Όταν κάποια επιλογή είναι προφανής, ακόμα και τότε δυσκολεύεται, τουλάχιστον όμως δεν αποκλείεται τελείως να καταφέρει να την κάνει! Και, δευτερευόντως, έχουμε επιτέλους και έναν ικανό πρωθυπουργό. Κάτι είναι. Θα έχουμε ενδεχομένως και μια καλή κυβέρνηση, πού το πας κι αυτό. Σήμερα η ανακούφιση είναι τόσο πραγματική όσο και σε καλή επαφή με την πραγματικότητα. Η δυσκολία της θέσης παραμένει, το ίδιο και αβεβαιότητα της τελικής έκβασης. Γι' αυτό θα ανησυχήσουμε ξανά αύριο.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι και ο ανίκανος και μεθυσμένος οδηγός παραμένει επικίνδυνος! Παραμένει μέσα στο λεωφορείο, ανίκανος και μεθυσμένος όσο πάντα. Παραμένει πολύ κοντά στον νέο οδηγό, ισχυρός και αποφασισμένος, με τα μάτια πεισματικά καρφωμένα στο τιμόνι, αντί στον γκρεμό και τον δρόμο...

Στηρίζουμε κυβέρνηση Παπαδήμου

Το κείμενο της σχετικής ομάδας του Facebook. Ενταχθείτε γιατί οι πιθανότητες δυστυχώς είναι πολλές ότι θα χρειαστεί την στήριξή μας.

______________________________________________

Υποστηρίζουμε Κυβέρνηση Παπαδήμου όχι γιατί πιστεύουμε σε μαγικές λύσεις, αλλά γιατί πιστεύουμε σε ικανούς ηγέτες. Όχι γιατί πιστεύουμε ότι η διαφορά μπορεί να γίνει από έναν μόνο άνθρωπο αλλά γιατί χρειαζόμαστε ως κοινωνία έναν άνθρωπο να μας συσπειρώσει όλους. Όχι γιατί υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι στην πολιτική ζωή, αλλά γιατί υπάρχουν ικανοί και ανίκανοι, χρήσιμοι και φαύλοι. Όχι γιατί ακόμα και η καλύτερη Κυβέρνηση μπορεί να μας σώσει από μόνη της, αλλά γιατί θέλουμε επιτέλους μια Κυβέρνηση που θα λειτουργήσει με ικανότητα και συνέπεια. Όχι γιατί δεν πιστεύουμε ότι κι άλλοι πολιτικοί θέλουν το καλό της χώρας, αλλά γιατί οι περιστάσεις είναι τόσο δύσκολες που λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν πραγματικά να κάνουν διαφορά. Όχι γιατί πιστεύουμε ότι μόνο οι ηγέτες έχουν ευθύνες, αλλά γιατί είμαστε πρόθυμοι να αναλάβουμε κι εμείς τις δικές μας.

Και δηλώνουμε ότι θα στηρίξουμε την Κυβέρνηση Παπαδήμου τόσο για να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης όσο και, κυρίως, για να κάνει την δύσκολη δουλειά της με πραγματική στήριξη απ' όλες τις δυνάμεις του τόπου. Δεν περιμένουμε να συμφωνούμε με όλα όσα θα κάνει η κυβέρνηση ούτε εμείς οι ίδιοι. Επιμένουμε όμως να μην εμποδιστεί στο έργο της λόγω υστερόβουλων υπολογισμών. Σε τέτοια περίπτωση, όχι μόνο θα είμαστε αντίθετοι αλλά και θα αντιδράσουμε ενεργητικά!

Η συλλογική ευφυία χρειάζεται και συλλογική μνήμη

Ας κρατήσουμε στην μνήμη μας το συναίσθημα που είχαμε τις ώρες που νομίζαμε ότι η επιλογή ήταν Πετσάλνικος.

Ας θυμηθούμε πόσο, μα πόσο κοντά φτάσαμε σ' αυτό. Ας μην ξεχάσουμε ότι του προτάθηκε. Κι ότι, που για μένα είναι πιο ενδεικτικό, δέχτηκε! Κι ότι πριν απ' αυτόν προτάθηκε στον Κακλαμάνη. Κι ότι δέχτηκε κι αυτός! Ας θυμηθούμε το διάγγελμα της "πολύ θεσμικής επιλογής". Και την δήλωση "...εμένα το πρόβλημά μου δεν είναι τα πρόσωπα...". Ας εγγράψουμε κάπου αυτό το συναίσθημα της άκρας αδυναμίας να αποφύγουμε την σύγκρουση που έρχεται σε αργή κίνηση στο όχημα που βρισκόμαστε μέσα. Την προσπάθεια μεσ' την απελπισία μας ότι μπορεί να γίνει κάτι λογικό σ' αυτή την χώρα. Και ότι όντως κάναμε κάτι και θεσμικά και ως κοινωνία των πολιτών, έστω και τελευταία στιγμή!  Και την ανακούφιση των πρώτων δηλώσεων Παπαδήμου.

Ας τα εγγράψουμε όλ' αυτά κάπου που ... πιάνει μελάνι!

Φοβάμαι ότι είναι αναμνήσεις που θα μας χρειαστούν πολύ συχνά τις μέρες που έρχονται...

Η προσευχή του Έλληνα πολίτη

Θεέ της Ελλάδας, αν υπάρχεις, προστάτευσέ την τώρα από τους ηγέτες της. Κι αν δεν υπάρχεις... σε καταλαβαίνω. Κι εγώ αυτή την εποχή θα εξαφανιζόμουν αν ήταν στο χέρι μου... Κι αν ξαναϋπάρξεις μετά, προστάτευσέ την κι από τους πολίτες της. Αμήν._

Φήμες για πρόταση στον Πετσάλνικο για την πρωθυπουργία

Πόσο ανόητος χρειάζεται να είναι κάποιος που δεν μπορεί να κάνει την δουλειά, για να του προταθεί να γίνει πρωθυπουργός στην νέα Κυβέρνηση;

Τόσο ανόητος ώστε να δεχτεί...