"Το άθροισμα γωνιών τριγώνου είναι ίσο με δύο ορθές γωνίες". Η πρόταση αυτή εκφράζει μια σταθερά. Αν προσπαθήσω να κάνω τρίγωνο που να έχει όλες τις γωνίες του μικρές, όσο πολύ κι αν το θέλω, όσο ικανός σχεδιαστής κι αν είμαι, δεν θα τα καταφέρω. Δεν γίνεται. Η μέση γωνία τριγώνου είμαι πάντα 60 μοίρες. Το άθροισμα των γωνιών του τριγώνου δεν αλλάζει. Παραμένει σταθερό. Αυτό σημαίνει "σταθερά" ή "αναλλοίωτη".
Σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα υπάρχουν αυτές οι αναλλοίωτες. Ό,τι κι αν φανταστείτε, από τον αξιωματικό στο σκάκι που πηγαίνει μόνο διαγώνια και επομένως κινείται συνεχώς σε ίδιου χρώματος τετράγωνα, μέχρι το ανθρώπινο σώμα που δεν ζει χωρίς οξυγόνο και τροφή, από το μαγείρεμα που δεν γίνεται χωρίς πηγή θέρμανσης, μέχρι την γλώσσα με τους φθόγγους και την σύνταξή της, από τις ανθρώπινες ανταλλαγές με τα θετικά κι αρνητικά ψυχολογικά "χάδια" τους, μέχρι ακόμα και τις σκέψεις και τα συναισθήματα, όλα τα σημαντικά συμβάντα τα προσωπικά και τα κοινωνικά, τα φυσικά και τα χημικά, της φύσης και των ανθρώπινων δημιουργημάτων, έχουν τις αναλλοίωτές τους.
Είναι ίσως αντίθετο με την διαίσθησή μας αλλά οι αναλλοίωτες, αν και συνιστούν περιορισμούς, είναι εξαιρετικά χρήσιμες. Είναι ακριβώς τα εργαλεία που έχουμε για να διαχειριζόμαστε τα φαινόμενα που μας αφορούν. Βροχή δεν γίνεται χωρίς σύννεφα, γι' αυτό αφήνω στο σπίτι την ομπρέλα όταν βλέπω καθαρό ουρανό. Η καφετιέρα δεν δουλεύει χωρίς ρεύμα, γι' αυτό την βάζω στην μπρίζα πριν την ανάψω. Η μπύρα δεν μου αρέσει ζεστή γι' αυτό την βάζω στο ψυγείο πριν την πιώ. Στις γυναίκες δεν αρέσουν τα γένια γι' αυτό ξυρίζομαι. Η κόρη μου χαίρεται όταν την επαινώ και ενοχλείται όταν την κριτικάρω, γι' αυτό επιδιώκω το πρώτο κι αποφεύγω το δεύτερο.